zadośćuczynienie za śmierć osoby bliskiej

Chciałem Wam dzisiaj przybliżyć temat zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej. Bez wątpienia, nie jest to miły temat, ale mimo wszystko warto wiedzieć co przysługuje w razie tragicznej śmierci bliskiej osoby.

Zadośćuczynienie za śmierć osoby bliskiej.

Częstymi przypadkami niespodziewanej śmierci, są wypadki komunikacyjne. Osoba zostaje potrącona ze skutkiem śmiertelnym na pasach lub chodniku, a sprawca wypadku zostaje uznany winnym spowodowania jej śmierci. Jeżeli bliscy zmarłej osoby chcą dochodzić zapłaty zadośćuczynienia, swoje roszczenie muszą skierować do osoby odpowiedzialnej (zobowiązanej). W takiej, sytuacji będzie to ubezpieczyciel, u którego sprawca wypadku miał ubezpieczony samochód.


Osoby najbliższe zmarłego, chcące uzyskać zadośćuczynienie za śmierć osoby bliskiej, powinni zgłosić się do ubezpieczyciela po jego wypłatę. Najczęściej wypłaca on bardzo niskie kwoty lub uznaje, że wnioskodawca nie był osobą bliską zmarłego. Przykładowo, ubezpieczyciele nagminnie twierdzą, że wnuk nie był osobą bliską dla babci lub dziadka. Nie jest to prawdą – orzecznictwo stoi na stanowisku, że wnuk jest taką osobą. Oczywiście, trzeba wziąć pod uwagę fakt jakie łączyły relacje te osoby – od tego może zależeć czy zadośćuczynienie zostanie wypłacone i jaka to będzie kwota.


W terminie 30 dni ubezpieczyciel powinien ustosunkować się do przedstawionego żądania.
 Jeżeli wypłacona przez ubezpieczyciela kwota wydaje się zbyt mało (a najczęściej tak jest), sprawę można skierować do sądu. Należy określić dochodzoną pozwem kwotę i uzasadnić żądanie zadośćuczynienia (pokrótce opisać relacje ze zmarłym). Bardzo ważne jest to, żeby powołać świadków na okoliczności, które są opisywane w pozwie. Ich celem będzie przedstawienie relacji ze zmarłym, dlatego warto, żeby były to osoby, które dobrze znały zmarłą i powoda.


Zadośćuczynienie za śmierć osoby bliskiej najczęściej ma swoją podstawę prawną w art. 446 § 4 k.c., który brzmi następująco:

 

Sąd może także przyznać najbliższym członkom rodziny zmarłego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.

  • 4 art. 446 k.c. wszedł w życie 3 sierpnia 2008 r., dlatego też przyjęło się, że jeżeli czyn niedozwolony (np. wypadek komunikacyjny) nastąpił przed tą datą, a jego skutkiem była śmierć, podstawą żądania zadośćuczynienia będzie art. 448 k.c. w zw. z art. 24 § 1 k.c.


Wskazaniem podstawy prawnej najczęściej zajmie się prawnik, który prowadzi sprawę.
Musi on ustalić kiedy miał miejsce wypadek komunikacyjny – od tego zależy jaką wskaże podstawę prawną.


Czym jest krzywda?


Krzywdą nazywa się tzw. szkodą niemajątkową. Jest to ból psychiczny, cierpienie, smutek, który odczuwa się po utracie bliskiej osoby. Ciężko jest ocenić i wycenić rozmiar krzywdy, ale trzeba tego dokonać, aby móc żądać zadośćuczynienia. Tej oceny dokonuje sąd. Określając rozmiar krzywdy sąd bierze się pod uwagę m.in. poczucie osamotnienia, cierpienia moralne, wstrząs psychiczny doznany po śmierci bliskiego, a także rodzaj i intensywność łączącej więzi zmarłego z powodem.


Poza zadośćuczynieniem, można dochodzić od zobowiązanego także:

  • odszkodowania za pogorszenie się sytuacji życiowej,
  • renty,
  • zwrotu kosztów pogrzebu.

We wcześniejszych wpisach możecie przeczytać na temat roszczeń poszkodowanych oraz renty dla poszkodowanych.


Warto wiedzieć, że istnieją takie możliwości. Należy pamiętać, że nie są to łatwe sprawy, nawet jeżeli zadośćuczynienie za śmierć osoby bliskiej dochodzone jest po kilku latach od jej śmierci.